Ontspannen wandelen. Ontspannen praten.

In Voorschoten wilden zorgverleners echt in gesprek met hun patiënten. Maar hoe doe je dat? In het kader van het project Persoonsgerichte zorg konden ze dit eens uitproberen. Na een zogeheten ronde-tafel-gesprek eerder dit jaar, startte het wandelgesprek. Hoe bevalt deze gespreksvorm? Betrokken patiënten en zorgverleners vertellen erover …

Het nuttige én het aangename

Zeven patiënten wandelden met de zes leden van de projectgroep door de kloostertuin in Voorschoten. Speciaal voor deze bijzondere gelegenheid werd dit privéterrein opengesteld. Diëtist Alice Lagendijk: “Het wandelen zorgt voor een ontspannen sfeer en voor meer verdieping tijdens het gesprek. Ik vond het heel leuk om te doen. Een wandelgesprek is een fijne manier om informatie op te halen.”

Gelijkwaardige gesprekspartners

Eind vorig jaar en begin dit jaar waren er twee ronde-tafel-gesprekken. De betrokken patiënten waren hier positief over. Met het wandelgesprek deden weer andere patiënten mee. Patiënt Leon: “Het wandelgesprek vond ik aanzienlijk praktischer en nuttiger dan het ronde-tafel-gesprek. Omdat iedereen bij het groepsgesprek z’n zegje moet doen, is er weinig ruimte voor verdieping. Bij het ronde-tafel-gesprek voelde ik me echt patiënt. Nu voelde ik me meer een kritische deelnemer, een gelijkwaardige gesprekspartner.”.

‘Ik moest leren kritisch te zijn.’

Wordt vervolgd

De zorgverleners uit Voorschoten zijn van plan om voortaan jaarlijks een vorm van patiëntenparticipatie te doen. Mogelijke gespreksonderwerpen: wachttijden, aankleding en aandacht.

Meer over het project Patiëntenparticipatie