Onze werkwijze. Het verschil.

Door de organisatie van Rijncoepel worden de behoeften van de samenwerkingsverbanden optimaal vervuld. Binnen onze organisatie kunnen ze zelf kiezen voor hun rol. Van het voortouw nemen en actief meedenken en ontwikkelen tot gebruik maken van wat juist op het niveau van Rijncoepel is of wordt ontwikkeld.

Samen in de keten

Rijncoepel maakt het verschil. Dat doen we door onze multidisciplinaire aanpak. Zo komt alle kennis en expertise samen in optimale ketenzorg voor de patiënt. De samenwerkingsverbanden werken samen met partners in de tweede- en derdelijnszorg en thuiszorg. Deze samenwerking willen we de komende jaren graag verder intensiveren met relatief nieuwe ketenpartners, waaronder gemeenten en andere partijen in het sociaal domein. In 2018 faciliteerde Rijncoepel de samenwerking in de keten onder andere via de locatiecoördinator Zorg (Locozo) en de ketencoördinator. Vanaf 2019 komt hier nog een wijkcoördinator bij. Ook met de patiënt wordt steeds meer en beter samengewerkt. Zo maken we samen het verschil!

Samenwerking Noordwijk-Binnen en Wantveld

Over de zeëers. En de binders.

In de 2019 zijn de MT’s van SWV Noordwijk-Binnen en Wantveld samen gaan werken. Frank Putman (Locatiecoördinator Zorg) plaatst deze samenwerking in historisch perspectief.

Historisch gezien lastig: samenwerking tussen zeëers en binders … samenwerking tussen vissers en agrariërs.

De geur van vis- en schelpenbranden afgezet tegen de geur van omgeploegde bollengronden en kruidendrogerijen. Samenwerking tussen protestanten en katholieken: tussen mensen met zwaar zondebesef en losbandige carnavalsvierders, die met een enkele biecht hun zondig leven weer vlakstrijken.

Historische Noordwijkse veldslagen, halverwege de oude- en nieuwe Zeeweg, waar wij elkaar met Zwitserse precisie in de halsslagader probeerden te bijten.

En nu dan samen werken. Als in een soort huwelijk.

Het huwelijk, daarover dichtte Willem Elschot al in 1910, en ik citeer twee strofes:

Hij dacht: ik sla haar dood en steek het huis in brand.
Ik moet de schimmel van mijn stramme voeten wasschen
en rennen door het vuur en door het water plassen
tot bij een ander lief in eenig ander land.

Maar doodslaan deed hij niet, want tusschen droom en daad staan wetten in den weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.
Prachtig dat het toch die onverklaarde weemoedigheid is die ons naar elkaar drijft.

Tijden veranderen. Onze wereld wordt groter. Verzuiling neemt een andere vorm aan.
De POH visfileren zij aan zij met de POH bollenpellen.
Hoeveel mooier kan het worden.

– Frank Putman, 2020